Punktem wyjścia będzie pytanie, jakie narracje kierowane do kobiet i mężczyzn dominują w przekazach w sferze cyfrowej od dezinformacji zdrowotnej (np. wokół zdrowia reprodukcyjnego), przez manipulacje dotyczące ról społecznych, aż po zorganizowane kampanie podważające prawa kobiet i ruchy równościowe.

Dyskusja o tym w jaki sposób algorytmy zarabiają na polaryzacji i tworzeniu opozycji mężczyźni versus kobiety.

Porozmawiamy o zjawisku jakim jest „manosfera” czyli sieci mediów online skupiających się na krytyce feminizmu i promujące mizoginię, mowę nienawiści i nawołujące do przemocy wobec kobiet.

Kto na tym korzysta? Jak wygląda model biznesowy mediów społecznościowych i co zmienia wdrożenie AI. Czy wojny kulturowe to tylko zasłona dymna dla populistów? Polaryzacja odwraca uwagę od realnych problemów, a wyborcy podzieleni na wrogie obozy są bardziej skłonni do popierania skrajnych poglądów. Politycy i dyktatorzy wmawiają ludziom, że ich problemy znikną, a świat „wróci do normy” jak tylko wrócimy do „tradycyjnych wartości”. Czyli do świata bez praw kobiet i mniejszości, bardziej hierarchicznego, mniej demokratycznego, z większą rolą kościoła i mężczyzn – zwłaszcza białych. Czy te anachroniczne przepisy działają i dlaczego są też atrakcyjne dla młodych? W panelu zastanowimy się, kto korzysta i zarabia polaryzujących i antykobiecych narracjach, oraz jakie są sposoby rozwiązania tego problemu.

Wojna w Ukrainie zadała pytanie, którego Europa nie mogła dłużej odkładać: czy nasz system energetyczny jest odporny na wstrząsy – militarne, cybernetyczne, klimatyczne? Odpowiedź okazała się bolesna. Uzależnienie od scentralizowanej infrastruktury, luki w zarządzaniu kryzysowym i brak fizycznej ochrony kluczowych obiektów to słabości, które ujawniły się w czasie rzeczywistym.

Jednocześnie transformacja energetyczna generuje nowe napięcie społeczne: rosnące koszty modernizacji sieci i dekarbonizacji uderzają nieproporcjonalnie w gospodarstwa domowe o niższych dochodach. Transformacja, która nie ma legitymizacji społecznej, nie zostanie dokończona.

Sesja szuka odpowiedzi na pytanie, jak równoważyć bezpieczeństwo, przystępność cenową dla obywateli i dekarbonizację – i jaką rolę odgrywają w tym mikrosieci, technologie dual-use i partnerstwo sektora obronnego z energetycznym

Dla młodych Unia Europejska jest dziś czymś oczywistym, ale nie bezwarunkowym. Nie pytają już „czy chcemy być w UE?”, tylko „jakiej Europy potrzebujemy?”. Panel powinien pokazać, czy Europa nadal daje młodym realną obietnicę dobrego życia: stabilnej pracy, dostępnych mieszkań, bezpieczeństwa, mobilności, jakości edukacji, wpływu na decyzje i przestrzeni do rozwoju. Kluczowe pytanie brzmi: czy UE potrafi być nie tylko wspólnotą wartości, ale też najlepszym miejscem do życia, pracy i budowania przyszłości?

Czy praca z misją musi oznaczać finansowe wyrzeczenia, a stabilność – zgodę na bezrefleksyjny korporacyjny kierat? Wybór, przed którym stają dziś generacje Z i Alfa, przestał być ich prywatną sprawą – stał się strategicznym zasobem państwa, determinującym innowacyjność gospodarki i trwałość instytucji publicznych. Panel podejmie pytanie, czy sektor publiczny i organizacje społeczne są gotowe konkurować o talent i co musi się zmienić, by praca na rzecz dobra wspólnego była atrakcyjną, a nie „heroiczną\\\" ścieżką kariery. Kluczowym wątkiem będzie też rola AI – czy odciąży nas od bezmyślnych zadań, czy zaleje rynek nową falą „bullshit jobs\\\".

Mamy coraz więcej dowodów, że wkład kobiet pozwala na zapobieganie i rozwiązywanie konfliktów oraz służy stabilizacji geopolitycznej. Badania z 2021 roku Valerie Hudson, Donny Lee Bowen, and Perpetui Lynne Nielsen dowodzą, że kraje bardziej równościowe są również dostatniejsze i stabilniejsze polityczne. Jak więc sprawić, aby kobiety w Polsce w pełni uczestniczyły w budowaniu bezpieczeństwa i odporności kraju?

Skoro kraje bardziej równościowe są dostatniejsze i stabilniejsze, to równość staje się kluczowym wskaźnikiem makroekonomicznym. Jak polski biznes może stymulować ten proces, by budować wizerunek Polski jako bezpiecznego portu dla globalnego kapitału? Porozmawiamy o konkretnym ROI z różnorodności w kontekście stabilizacji geopolitycznej regionu CEE. Sesja skupi się na tym, jak standardy ESG i dyrektywa Women on Boards wpływają na wycenę spółek oraz ich zdolność do pozyskiwania finansowania na transformację i innowacje.

Program polskiej energetyki jądrowej wchodzi w fazę realnych zamówień. Dla polskiego przemysłu to okno możliwości, które nie powtórzy się w tej skali – ale wejście do łańcucha dostaw jądrowych to nie przetarg budowlany. To rygorystyczne certyfikacje ASME, ISO i IAEA, zaawansowana inżynieria, produkcja komponentów wysokiego ryzyka i wymogi procesowe wykraczające daleko poza standardowe kompetencje produkcyjne.

Sesja odpowie na pytanie, jak polskie firmy mogą realnie wejść na tę ścieżkę: od pierwszego kroku certyfikacyjnego, przez modele transferu technologii z globalnymi partnerami, po finansowanie kosztów dostosowania procesów produkcyjnych do norm jądrowych.

To rozmowa nie o ambicjach, lecz o konkretnych krokach, barierach i instrumentach wsparcia, które zdecydują o tym, czy polska gospodarka skorzysta z atomowego skoku cywilizacyjnego – czy tylko na niego patrzy.

Panel poświęcony jest analizie przyczyn nierówności płci w środowisku akademickim, które pojawiają się już na bardzo wczesnych etapach kariery naukowej, oraz wyjaśnieniu, dlaczego utrzymują się one mimo rosnącej świadomości i działań politycznych. Dyskusję otworzy prezentacja wyników badań dotyczących luki płacowej oraz różnic w przebiegu kariery na poziomie doktoratu i staży podoktorskich, stanowiąc punkt wyjścia do szerszej refleksji nad źródłami tych nierówności: czy wynikają one głównie z indywidualnych wyborów, systemowych bodźców, czy też konstrukcji instytucji akademickich.

Ostatnie lata brutalnie zweryfikowały europejskie podejście do globalnych łańcuchów dostaw. Uzależnienie od zewnętrznych dostawców w zakresie kluczowych technologii to dziś bezpośrednie zagrożenie dla gospodarki i bezpieczeństwa państw. Europa musi odzyskać zdolność do projektowania i produkcji własnego sprzętu – od przemysłowego hardware’u i mikroelektroniki, przez systemy autonomiczne, po infrastrukturę kosmiczną. Nową walutą strategicznej autonomii stają się technologie dual-use, rozwijane na styku przemysłu cywilnego i obronnego.

W tej transformacji kluczową rolę odgrywa Polska: kraj frontowy NATO, szybko rosnący hub technologiczny i przykład na to, że unikalne kompetencje w obszarach takich jak dane satelitarne, optoelektronika czy automatyka przemysłowa można skutecznie skalować globalnie. Podczas panelu przeanalizujemy, jak przenieść środek ciężkości z samej cyfryzacji na produkcję zaawansowanego sprzętu, w jaki sposób budować synergię między sektorami cywilnym i obronnym oraz co jest potrzebne, aby Europa – z aktywnym udziałem Polski – przestała być jedynie konsumentem, a stała się samowystarczalnym twórcą technologii krytycznych.

Polska stoi przed historyczną szansą, która nie powtórzy się w tej skali przez kolejne dekady: równoległe inwestycje w atom, OZE, obronność i infrastrukturę cyfrową tworzą warunki do zbudowania spójnej polityki local content – mechanizmu zatrzymywania kapitału wewnątrz gospodarki i budowania krajowych kompetencji technologicznych.

Local content przestaje być wymogiem przetargowym. Staje się instrumentem makroekonomicznym: jego efekt mnożnikowy przekłada się na PKB, bilans płatniczy i wiarygodność kredytową państwa. Pytanie nie brzmi czy, lecz jak go zaprojektować – w granicach reguł UE i WTO, z mierzalnymi celami i instytucjonalnym zapleczem, które pozwoli polskim firmom wejść w orbitę wielkich projektów i w niej pozostać.

Sesja da przestrzeń do przedstawienia ogólnych założeń takiego projektu i skonfrontowania ich z realiami rynku, doświadczeniami międzynarodowymi i możliwościami finansowania ekspansji krajowych dostawców.

Jak projektować miasta, które potrafią reagować na zmieniające się warunki: klimatyczne, społeczne, cywilizacyjne, związane z bezpieczeństwem? Jak radzić sobie z polikryzysem w zurbanizowanym świecie? Czy odporność miasta można zaplanować w jego strukturze przestrzennej — układzie ulic, zieleni, przestrzeniach publicznych, rodzaju zabudowy i relacji między poszczególnymi jego elementami? Jak transformować miasta pod nieznane zagrożenia?

W panelu przyjrzymy się temu, jak urbanistyka i architektura mogą budować miejską odporność, nie tylko wobec zagrożeń, które już znamy, ale także wobec tych, których jeszcze nie potrafimy przewidzieć. Porozmawiamy o tym, czy miasto powinno być przede wszystkim trwałe, czy raczej elastyczne i zdolne do szybkiej zmiany.

Transformacja energetyczna, cyfrowa i reindustrializacyjna tworzą bezprecedensową szansę dla polskiego biznesu, ale także wyzwanie dla międzynarodowych korporacji, które muszą te projekty realizować. Wymóg local content umożliwia firmom skok z roli wykonawców niskomarżowych do dostawców wysokiej wartości i partnerów w globalnych łańcuchach wartości. Dla wielkich międzynarodowych graczy budowanie ekosystemów lokalnych staje się strategicznym wyzwaniem: jak wspierać skalowanie polskich firm, transferować technologie i finansować ich wzrost, aby uzyskać niezawodnych, innowacyjnych partnerów? Jak strukturyzować współpracę, aby była rentowna dla obu stron? Kraje, które potrafią przekształcić wymogi regulacyjne w strategiczne korzyści, budują długoterminową konkurencyjność. Polska gospodarka ma zasoby, potencjał inżynierski, zdolności produkcyjne, bliskość rynków, aby zmienić swoją pozycję.

Sesja będzie analizować, jak budować mechanizmy umożliwiające zarówno polskim firmom wykorzystanie szansy, jak i międzynarodowym korporacjom znalezienie niezawodnych partnerów. Poruszy zagadnienia związane z komercjalizacją technologii, dostępnością instrumentów finansowania, znaczeniem standardów środowiskowych oraz najskuteczniejszymi modelami partnerstwa. Wszystkie te wątki splotą się wokół centralnego pytania: jak polski biznes może się rozwijać i budować ekosystem razem z międzynarodowymi partnerami, aby stać się rzeczywistym graczem w globalnych łańcuchach wartości?

Transformacja energetyczna i materiałowa wymaga budowy niezależności zasobowej na poziomie krajowym i regionalnym. Polska napotyka tu szczególne wyzwanie: technologie zamkniętych obiegów (urban mining, magazynowanie energii, sieci lokalne) są nowe zarówno technicznie, jak i ekonomicznie. Jednocześnie wymogi polityki publicznej i unijnych standardów zmuszają inwestorów do integracji lokalnych dostawców w łańcuchy dostaw infrastrukturalnych.

Dla biznesu, deweloperów, producentów technologii, operatorów infrastruktury, oznacza to dylemat: jak konstruować modele biznesowe rentowne ekonomicznie, jeśli warunkiem realizacji jest zakotwiczenie w lokalnym ekosystemie? Problem dotyczy szczególnie GOZ, gdzie zarządzanie materiałami w cyklu życia infrastruktury (recykling, odzysk surowców, gospodarowanie odpadami budowlanymi) staje się warunkiem umowy, ale brakuje lokalnego rynku dla materiałów wtórnych i przewidywalności cen. Sesja analizuje perspektywy inwestorów infrastruktury, producentów technologii, dostawców i zamawiających (miasta, regiony, korporacje), aby odpowiedzieć na pytania: jak wymogi dotyczące local content wpływają na strukturę finansowania GOZ, PPP i venture capital? Gdzie leżą szanse dla polskich producentów? Jakie warunki muszą spełniać miasta i regiony, aby inwestycje przekładały się na rzeczywistą suwerenność zasobową?

Debata poświęcona jednemu z najważniejszych strategicznych pytań stojących przed polską gospodarką: jakie są koszty, ryzyka i potencjalne korzyści pozostawania poza strefą euro? W formule Okrągłego Stołu OEES prof. Marek Belka, ekonomista, były Prezes Rady Ministrów RP oraz były Prezes Narodowego Banku Polskiego, porozmawia z przedstawicielami biznesu o praktycznych konsekwencjach tej decyzji dla przedsiębiorstw, inwestycji, konkurencyjności i stabilności gospodarczej Polski.

Dyskusja będzie okazją do spojrzenia na euro nie tylko przez pryzmat polityki makroekonomicznej, lecz także codziennych wyzwań firm działających na rynku europejskim: kosztów transakcyjnych, ryzyka kursowego, dostępu do kapitału, przewidywalności regulacyjnej oraz pozycji Polski w Unii Europejskiej. Uczestnicy zastanowią się, czy obecny model daje polskiej gospodarce przewagę, czy też staje się coraz większym ograniczeniem w warunkach rosnącej integracji europejskiej i globalnej niepewności.

Polski samorząd terytorialny, zbudowany w ramach reform z 1990 (gminy) i 1998 (powiaty i województwa) roku na starej siatce podziału administracyjnego, odegrał historyczną rolę w budowie demokratycznego państwa prawa. Po ponad trzech dekadach dotychczasowy model administracyjny wyraźnie jednak wyczerpuje swoją formułę. Architektura kompetencji, finan¬sowania oraz podziału terytorialnego, projektowana w realiach końca ubiegłego wieku, nie odpowiada na współczesne wyzwania megatrendów: kryzysu demograficznego, gwałtownej cyfryzacji, procesów urbanizacji i metropolizacji czy zmian klimatycznych.

Ekspercki okrągły stół stawia sobie za cel krytyczną diagnozę obecnego systemu oraz wyzna-czenie kierunków niezbędnej, głębokiej korekty ustrojowej. Zaproszeni eksperci podejmą próbę odpowiedzi na pytanie, jak skutecznie przebudować istniejące instytucje i podział kompetencji, aby struktury państwa były sprawne, elastyczne i gotowe na wyzwania połowy XXI wieku.

Spotkanie zakłada ekspercką dyskusję panelową z syntetycznym udziałem publiczności, sta-no¬wiąc impuls do szerokiej debaty publicznej o nowym otwarciu dla Polski lokalnej i regionalnej.

Sesja poświęcona jest operacyjnemu i regulacyjnemu wymiarowi zarządzania kryzysem paliwowym – mechanizmom uruchamiania rezerw strategicznych, zasadom reglamentacji i priorytetyzacji dostępu do paliwa oraz gotowości instytucjonalnej Polski na scenariusze poważnych zakłóceń dostaw.

Doświadczenia embargo na rosyjskie surowce i gwałtownych skoków cen energii w latach 2022–2023 wymusiły w całej Europie rewizję mechanizmów kryzysowych i przyspieszyły prace nad nowymi regulacjami – unijnymi i krajowymi – określającymi zasady działania w warunkach deficytu paliw. Sesja skupi się nie tylko na długoterminowej polityce energetycznej, lecz również na bieżących działaniach, które są lub mogą być podejmowane gdy kryzys już nastąpi. Czy obecny system zapasów paliw jest dobrze przygotowany na wyzwania współczesnych kryzysów? Jaki jest bilans zysków i strat interwencji cenowych na rynku paliw? Czy instytucje odpowiedzialne za zarządzanie kryzysowe są na to przygotowane?

Współcześnie odporność rozumiana jest nie tylko jako zdolność reagowania na kryzysy, ale także szybkość reakcji i zdolność do odbudowy po wystąpieniu kryzysu. Istotną rolę w budowaniu odporności odgrywają samorządy lokalne, gdyż w programowaniu polityki publicznej diagnozują narażenie na zagrożenia, a przez to są w stanie najszybciej na nie zareagować, we współpracy z innymi podmiotami (interesariuszami). Podczas sesji podejmiemy dyskusję nad doświadczeniami, dobrymi praktykami i wyzwaniami przed jakimi stają samorządy w zakresie budowania odporności: społecznej (w tym humanitarnej), środowiskowej (w tym klimatycznej) oraz gospodarczej.

Ścieżkę zamyka sesja, która nie szuka łatwych odpowiedzi. Po diagnozie stanu demokracji i debacie o regulacjach przyszedł czas na pytania fundamentalne: co właściwie tracimy, gdy praca – jako oś spójności zachodnich demokracji przemysłowych, a zarazem kluczowy sposób uczestnictwa w życiu społecznym – ulega przekształceniu pod wpływem algorytmizacji? I co możemy z tym zrobić?

Jak automatyzacja zmienia pracę pracowników produkcji i techników, a jak – zupełnie inaczej – uderza w młodych pracowników umysłowych, gdy algorytmy wypierają pierwsze szczeble kariery? Jak podejście do pracy wśród pokolenia Z determinują podziały klasowe? I czemu właściwie mają służyć tak zwane kompetencje przyszłości – w tym krytyczne myślenie? Czy przede wszystkim mają dostosowywać ludzi do kolejnych etapów przemiany technologicznej i potrzeb rynku pracy, czy też powinny służyć ich autonomii, rozwojowi osobistemu i zdolności do świadomego kształtowania własnego miejsca w zmieniającym się świecie?

I wreszcie: czy wielki biznes – stojący po obu stronach tej zmiany, jako jej sprawca i jako podmiot odpowiedzialny za jej społeczne skutki – może być partnerem w budowaniu odpowiedzi, które nie kończą się na komunikacie PR?

System rolno-spożywczy przechodzi najgłębszą zmianę od dekad. Presja klimatyczna, rozwój nauki oraz ewolucja stylu życia konsumentów sprawiają, że transformacja wymaga holistycznego spojrzenia na cały łańcuch wartości: od sposobu uprawy ziemi, przez finansowanie przetwórstwa i projektowanie produktów, aż po codzienne wybory żywieniowe społeczeństwa.

Sercem tej zmiany jest przejście do rolnictwa regeneratywnego, które odbudowuje glebę, chroni zasoby wodne i redukuje ślad węglowy u źródła. Skalowanie tych praktyk wymaga jednak wsparcia kapitałowego oraz nowych mechanizmów oceny ryzyka inwestycyjnego, pozwalających sektorowi rolnemu i przetwórczemu bezpiecznie przeprowadzić adaptację. Równolegle w działach badawczo-rozwojowych dokonuje się rewolucja naukowa. Badania nad nowymi składnikami i żywnością funkcjonalną pozwalają tworzyć produkty nowej generacji – wartościowe i dopasowane do wymogów zdrowotnych. Efekt tej pracy trafia bezpośrednio na półki sklepowe, gdzie nowoczesny handel redefiniuje pojęcie łatwego dostępu do dobrego jedzenia: wartościowe, gotowe posiłki przestają być kompromisem, stając się pełnowartościowym elementem mądrej diety.

Podczas panelu przeanalizujemy, jak współpraca liderów rolnictwa, finansów, nauki i handlu pozwala domknąć ten łańcuch i przekształcić wyzwania transformacyjne w trwałą przewagę konkurencyjną.

W ostatnich latach koncepcja zrównoważonego rozwoju stała się jednym z kluczowych paradygmatów kształtujących strategie biznesowe, decyzje inwestycyjne oraz ramy regulacyjne gospodarek na całym świecie. Jednocześnie obserwujemy narastające napięcia wokół sustainability i ESG, związane zarówno z globalnymi zmianami politycznymi, jak i rosnącą krytyką nadmiernej regulacji. Powrót do władzy Donalda Trumpa w Stanach Zjednoczonych, wzrost znaczenia ruchów kontestujących polityki klimatyczne i społeczne oraz działania Komisji Europejskiej zmierzające do ograniczenia obciążeń regulacyjnych w ramach pakietu Omnibus stawiają pytania o przyszłość dotychczasowego modelu rozwoju opartego na ESG.

Sesja poświęcona będzie analizie wpływu współczesnych „politycznych sztormów” na praktykę biznesową i strategie przedsiębiorstw. Punktem wyjścia będzie refleksja nad zjawiskiem określanym mianem politycznej kontrrewolucji wobec ESG – procesem, w którym zrównoważony rozwój z obszaru szeroko akceptowanego konsensusu gospodarczego staje się przedmiotem sporów ideologicznych, geopolitycznych i ekonomicznych. Uczestnicy reprezentujący przedsiębiorstwa działające w różnych branżach i segmentach gospodarki podejmą dyskusję nad tym, czy obserwowane obecnie działania oznaczają odwrót od idei sustainability, czy raczej próbę redefinicji jej miejsca w funkcjonowaniu przedsiębiorstw.

Drugim obszarem refleksji będzie „sztorm regulacyjny” i zjawisko zmęczenia regulacjami (regulatory fatigue). W ostatnich latach przedsiębiorstwa mierzyły się z rosnącą liczbą wymogów dotyczących raportowania i zarządzania kwestiami ESG, w tym wdrażaniem dyrektywy CSRD, standardów ESRS, regulacji dotyczących należytej staranności czy przejrzystości łańcuchów dostaw. Propozycje zmian zawarte w pakiecie Omnibus Komisji Europejskiej oraz przesunięcia terminów obowiązywania części wymogów wywołały debatę na temat granic regulacyjnego podejścia do transformacji gospodarki. W centrum dyskusji znajdzie się również pytanie o relację między deregulacją a odpowiedzialnością. Czy ograniczenie obowiązków raportowych oznacza osłabienie zobowiązań przedsiębiorstw wobec środowiska i społeczeństwa? Czy też stwarza przestrzeń do przejścia od formalnej zgodności regulacyjnej do bardziej strategicznego podejścia, opartego na budowaniu odporności organizacyjnej, zdolności adaptacyjnych i długoterminowej wartości? Niezależnie od konkretnych regulacji isotny staje się bowiem wpływ zmian/ryzyk klimatycznych na stabilność biznesu, przerywaniu łańcuchów dostaw.

Sesja ma stworzyć przestrzeń do krytycznej refleksji nad przyszłością zrównoważonego rozwoju w biznesie. Szczególna uwaga zostanie poświęcona pytaniu, czy współczesne przedsiębiorstwa postrzegają sustainability przede wszystkim jako obowiązek raportowy, czy jako fundament strategii odporności wobec narastających wyzwań geopolitycznych, klimatycznych, społecznych i gospodarczych? W tym kontekście uczestnicy podejmą próbę odpowiedzi na pytanie zawarte w tytule sesji: czy obserwujemy dziś rzeczywiste „SOS od ESG”, czy jedynie kolejny zwrot kursu w długiej podróży ku bardziej zrównoważonym modelom rozwoju.

Wojna w Ukrainie pokazała, że bezpieczeństwo energetyczne jest jednym z kluczowych elementów bezpieczeństwa państwa. Gwałtowny wzrost cen energii i paliw, ograniczenie dostaw surowców oraz ataki na infrastrukturę energetyczną unaoczniły skalę zagrożeń, z jakimi mogą mierzyć się współczesne systemy energetyczne.

Doświadczenia ostatnich lat stawiają pytanie o odporność infrastruktury energetycznej na działania militarne, cyberataki, sabotaż, awarie oraz przerwanie dostaw paliw i energii. Szczególnego znaczenia nabiera ochrona elektrowni, elektrociepłowni, ciepłowni, sieci elektroenergetycznych, gazowych i ciepłowniczych, a także zapewnienie ciągłości funkcjonowania infrastruktury krytycznej i podstawowych usług dla ludności.

Sesja będzie poświęcona temu, w jaki stopniu przygotowany jest sektor energetyczny na sytuacje kryzysowe i zagrożenia o charakterze militarnym. Jak chronione są kluczowe obiekty i sieci? Jak zapewnić dostawy energii i paliw w przypadku uszkodzenia infrastruktury lub przerwania łańcuchów dostaw? Jak budować rezerwy systemu, zabezpieczać źródła rezerwowe, zapasy paliw oraz alternatywne sposoby zasilania.

Nauka, sztuka i business (NSB) są wspólnie odpowiedzialne za poszukiwanie rozwiązań i  projektowanie przyszłości.

Niewątpliwie NSB powinny  odpowiadać  na społeczne potrzeby  i wyzwania współczesności. Wraz  z rozwojem  cywilizacyjnym  rośnie  poziom  złożoności relacji  społecznych  i gospodarczych. Ich celem prymarnym pozostaje doskonalenie człowieka i wspieranie adaptacji społeczeństwa  do wciąż na nowo redefiniowanej rzeczywistości cywilizacyjnej, poprzez wytwarzanie i społeczny transfer narzędzi, wiedzy, rozsądku i sensów.

Za społeczną misję NSB uznajemy troskę o zrównoważony rozwój jednostki ludzkiej, wspólnoty i gospodarki, a więc tworzenie warunków do zwiększenia dobrobytu i dobrostanu.

Katastrofalne skutki utracenia równowagi pomiędzy celami nauki, sztuki i businessu nie są pieśnią przyszłości, ale dokonują się na naszych oczach. Ludzie pozbawieni umiejętności indywidualnego tworzenia i internalizowania sensów oraz mądrego operowania wiedzą, są bezwolni wobec manipulacji post-prawdami i żonglowania ich strachem. Popadają w ekstremizmy i konsumpcyjny nihilizm, które niszczą cywilizację demokracji.

Opisana przez Zygmunta Baumana permanentna płynność rzeczywistości, dotyczy tożsamości narodowej, płciowej, zawodowej i religijnej, które muszą być nieustannie egzaminowane (lifelong learning) i redefiniowane. Bez tej umiejętności rzeczywistość staje się dla jednostki ludzkiej nieoperatywna, co prowadzi do osłabienia wspólnotowości, alienacji (cocooning) i utraty poczucia sprawczości. Pozostaje zrzeszanie się w celu oporu przeciwko „złemu światu”, a nie w celu jego przemiany.